چند توصیه مهم به والدین
مؤثرترین نظارت بر فعالیتهای ارتباط اینترنتی نوجوانان این است که والدین چیزهایی را درباره اینترنت بدانند . لازم نیست شما شیفتهی کامپیوتر گردید ، ولی لازم است درباره آن مطالبی را بخوانید ومطالعاتی داشته باشید . با والدین دیگر دراین مورد بحث کرده و در فضای اینترنت به سیر و سیاحت پرداخته و به قسمتهای مختلف آن سر بزنید . همچنین میتوانید با فرزندتان در مورد روابط اینترنتیاش صحبت کنید و حتی در بعضی از فعالیتهای اینترنتی به وی ملحق شده و با همدیگر در سایتها سفر کنید . از موتورهای جستجو استفاده کنید و صفحه وب خانگی بسازید . حتی میتوانید با فرزندتان و دوستان وی در اتاق گفتگوی همزمان ارتباط برقرار کنید (البته برای مدتی کوتاه ، آن هم در صورتی که بتوانند حضور شما را تحمل نمایند) و موارد بیشمار دیگری که شما میتوانید انجام دهید.
۲-صحبت کردن با آنها
یک هشدار قدیمی که میگوید: « آیا میدانید که بچههای شما الآن کجایند؟» در فضای اینترنت هم مثل جهان واقعی کاربرد دارد . با آنها در مورد استفاده از اینترنت صحبت کنید. از آنها بپرسید معمولاً به چه سایتهایی سر میزنند . برای اینکه کلام شما لحن اتهامی نداشته باشد از آنها بپرسید که چه سایتهایی را دوست دارند و چرا . در کنار آنها پشت کامپیوتر بنشینید و اجازه دهید آنها شما را به سایتها ببرند . کنجکاوی والدینی خود را حفظ کنید ، امّا با روشی که با فرزندتان همسو و همخو و همسلیقه باشید . از آنها درباره دوستان اینترنتیشان و اینکه با آنها در چه موردی چه چیزی صحبت میکنند و چه کارهایی روی اینترنت انجام میدهند ، سئوال کنید . از بازجویی پرهیز کنید و در عوض خود را علاقهمند نشان دهید که میخواهید در مورد دوستان اینترنتیاش بیشتر بدانید.
۳- خوبیها و بدیهای اینترنت را تأییدکردن
ارتباط اینترنتی را بدنام نکنید ، چون این نگرش به نوجوانان هم انتقال مییابد . هم در مورد فواید اینترنت با آنان صحبت کنید و هم در مورد معایب آن . زندگی اینترنتی آنان را بپذیرید ولی خطرات آن را هم به آنها گوشزد کنید و آنان را آماده سازید که اگر با موقعیتها و افراد مشکوکی روبهرو شدند بدانند که باید چهکار کنند .
۴- کامپیوتر را در مکانی قابل رؤیت قرار دهید.
تنهایی وسوسهانگیز است . کامپیوتر را باید در مکانی قرار داد که والدین بتوانند بر فرزندان نظارت داشته باشند. از قرار دادن کامپیوتر در اتاق خواب نوجوان پرهیز کنید . بهتر است آن را در هال قرار دهید چون نظارت را آسانتر میسازد و هم استفاده از کامپیوتر را به عنوان یک فعالیت خانوادگی تشویق میکند . یا حداقل بکوشید نوجوان ارتباط اینترنتیاش را در اتاق خواب با در بسته انجام ندهد . شما میتوانید درها را باز بگذارید طوری که صفحه نمایشگر از بیرون و هال دیده شود و هر از گاهی یک مرتبه در مقابل اتاق آنها توقف کنید و از اتفاقاتی که در جهان آنها میافتد ، باخبر شوید.
۵- قواعد منطقی وضع کنید.
والدین هرگز اجازه نمیدهند که فرزندشان تمام شب را در بیرون از خانه بگذراند یا هر فیلمی را تماشا کند و یا هر جا و هرطور که میخواهد رانندگی کند . والدین همیشه قوانینی را برای نوجوانان وضع میکنند . در جهان اینترنت هم شما میتوانید قوانینی را وضع کنید . مثلاً در چه مواقعی و یا چه مدتی آنها میتوانند خودشان را با اینترنت سرگرم سازند . آنها چه کارهایی را در فضای اینترنت میتوانند انجام دهند و چه کارهایی را نمیتوانند انجام دهند.
۶- استفادهی متعادل از اینترنت را تشویق کنید .
فضای اینترنت بسیار وسیع و گسترده است ولی زندگی واقعی را هم نباید از یاد برد . نوجوانان را تشویق نمایید که در کنار استفاده از اینترنت به فعالیتهای جهان واقعی هم توجه نشان دهند . اگر از بعضی از چیزها در اینترنت واقعاً لذت میبرند ، روشی پیدا کنید تا آن را به زندگی واقعی و شخصی گسترش دهند . مثلاً استفاده از اینترنت برای پروژههای مدرسه ، صحبت کردن با تلفن و انجام دادن بعضی از کارهای دیگر با دوستان اینترنتی . هدف این اعمال پرهیز از گوشهگیری نوجوانان در فضای اینترنت و کشاندن آنها به طرف زندگی واقعی است . برای رسیدن به این هدف باید زندگی در فضای اینترنتی را با فضای واقعی ترکیب نمود و فعالیتهای غیر اینترنتی نوجوان را گسترش داد . البته در مورد اصول ترکیب و یکپارچهسازی زندگی درونخطی و برونخطی به طور مفصل در قسمت «هماهنگی بین دنیای مجازی اینترنت با دنیای واقعی » مطالبی را در همین کتاب ملاحظه کردید .
۷- کنترل نرمافزاری
برنامههای تجاری مختلفی وجود دارد که فعالیتهای نوجوانان را در اینترنت کنترل میکند این نرمافزارها میتوانند سایتهایی را که فرزندانتان به آنها مراجعه کردهاند ذخیره نمایند و از دسترسی به سایتها و برنامههای ویژهای ممانعت کنند . همچنین این نرمافزارها قادرند از دریافت و نصب کردن (دانلود کردن) برنامهها از اینترنت جلوگیری کنند و محدودیتهایی را برای مدت زمان استفاده از اینترنت در نظر بگیرند . البته والدینی که میخواهند این برنامهها را نصب کنند ، مجبورند تا حدی اطلاعات در مورد کامپیوتر داشته باشند . با این وجود این برنامهها همیشه کامل نیستند و روزنههایی برای دور زدن این نرمافزارها وجود دارد . نوجوانان خبره و ماهر میتوانند این برنامهها را از پیشرو بردارند . بنابراین والدین باید پیکاری فنی با هوش فرزندانشان داشته باشند . نرمافزارهای کنترل والدینی فقط یک وسیله برای نظارت بهتر بر فعالیتهای نوجوانان در اینترنت میباشند و هیچگاه نمیتوان آنها را جانشینی برای والدین محسوب کرد . در قسمت پالایش اینترنت به این نرمافزارها بهطور مفصلتری پرداخته شد.
۸- کنترل اعتیاد به اینترنت
یانگ(۱۹۹۹) در کتابش تعدادی راهکار را برای والدین ارائه داده است تا آنها به فرزندانشان کمک نمایند که در دام اعتیاد به اینترنت گرفتار نشوند . والدین هرگز نباید سعی کنند که آنها از کامپیوتر استفاده نکنند و یا استفاده از آن را قدغن نمایند . زیرا چنین رفتاری باعث میشود که میل و هوس آنها به استفاده از اینترنت بیشتر شود . بنابراین همیشه مقداری وقت اینترنت برای آنها در نظر بگیرید تا هم از مزایای آن برخوردار شوند و هم به استفاده مخفی از اینترنت در کافینتها یا خانه دوستان روی نیاورند . بنابر اهمیت موضوع اعتیاد به اینترنت ، در این کتاب فصلی را به این موضوع اختصاص دادیم .
۹- سوءاستفاده از اینترنت را تنبیه کرده و استفاده صحیح را تشویق نمایید .
بیشتر والدین برای بدرفتاری بچههایشان در جهان واقعی تنبیهاتی در نظر میگیرند . در مورد بدرفتاریهای اینترنتی آنها هم باید به همین صورت عمل نمود . اگر والدین متوجه شدندکه فرزندشان دیگران را از طریق اینترنت مورد آزار و اذیت قرار میدهد و یا به بعضی سیستمها آسیب وارد میکند و یا به جاهایی که نباید برود ، میرود و چیزهایی را که نباید بگوید ، میگوید باید او را تأدیب نمایند . والدین نباید این نگرش را داشته باشند که «آن فقط یک بازی است!» .همچنین والدین هرگز نباید به نوجوانان اجازه دهند تا با افراد دیگر در روی اینترنت ، همچون یک فرد خیالی رفتار کنند . اگر نوجوانی بتواند در جهان بینام اینترنت نسبت به دیگران با دلسوزی و مروت و شفقت رفتار کند ، مطمئناً میتواند این اعمال و این صفات را در زندگی واقعی هم بکار ببرد .